Open de flessen, vul de glazen! Na zo'n kleine maand zwoegen is het dan eindelijk zo ver: er is een weblog!Op 13 februari 2009 vloog ik met Martinair van Schiphol naar Miami. De vlucht duurde 10 uur, dus al met al kwam ik daar om 18.00 uur plaatselijke tijd aan (24 uur Nederlandse tijd). Daar moest ik vervolgens nog 6 uur wachten tot mijn volgende vlucht.
Ik probeerde de hele nacht (of avond) wakker te blijven om zodoende zo snel mogelijk aan mijn nieuwe tijdszone te kunnen wennen. Tegen zo'n uur of 10, toen de winkels op Miami Airport begonnen te sluiten, mijn biologische klok me vertelde dat het midden in de nacht was en de televisie bij de gate alleen basketbalwedstrijden liet zien, voelde ik mijn ogen zwaar worden. Gelukkig hoefde ik nog maar iets van een uur te wachten voordat ik kon gaan slapen in mijn vliegtuig. Tenminste, dat dacht ik.
Zo'n half uur nadat we hadden moeten boarden werd omgeroepen dat er een technisch probleem met het vliegtuig was en dat technici het aan het onderzoeken waren. Meer dan een half uur nadat het vliegtuig had moeten vertrekken zat ik nog bij de gate te wachten. Er volgde het bericht dat de piloot het toestel niet vertrouwde. Maar gelukkig was er een ander vliegtuig dat wel zou vliegen! Hoera! Na bij de nieuwe gate te zijn aangekomen bleek al snel dat het nog veel langer zou gaan duren. Bagage moest nog overgeplaatst worden, het nieuwe vliegtuig moest nog schoongemaakt worden en aan een veiligheidscheck worden onderworpen.
Uiteindelijk vloog ik om 1:30 's nachts met American Airlines van Miami naar Lima. Tegen die tijd was ik overigens al een uurtje of 25 wakker zonder ook maar een oog dicht te hebben gedaan. Inderdaad, ik voelde me wat moe. In het vliegtuig kon ik in ieder geval even bijslapen.
's Ochtends om 6 uur plaatselijke tijd kwam ik aan in Lima. Het vliegveld bevindt zich in een van de slechtere delen van de stad. Het is zeker even wennen. Het eerste half uur na aankomst werd ik door een taxi door de stad gereden. De rijstijl is ietwat anders dan in Nederland. Al toeterend, zowel links als rechts inhalend, proberen auto's en vele taxi's zich een weg door het verkeer te banen. Uiteindelijk kwam ik aan in Miraflores, een van de betere districten van de stad. Als ik vanuit hier tussen de flats door kijk, dan zie ik de Stille Oceaan.Binnenkort volgt er meer.
Chao chao
P.s.: Kijk voor de foto's HIER.
Hee Nico,
BeantwoordenVerwijderenLeuk hoor een weblog, dan kunnen we je wel een beetje volgen. Binnenkort ook weer een keertje skypen of msn-en? We zijn benieuwd naar je verhalen. En kunnen wij ons verhalen ook bij jou kwijt.. :-) veel plezier!! Is het al gelukt om een of ander cursus te volgen? hopelijk verveel je je niet teveel.
-xxx- Elisa
Hoi Nico,
BeantwoordenVerwijderenMooie foto's, heb je die zelf gemaakt? Is dit de naaste omgeving van Lima, ziet er prachtig uit. Heb je het nog een beetje naar je zin op het zuidelijk halfrond daar aan de stille oceaan, je bent er inmiddels al weer ruim een maand. De lente breekt hier aan en bij jou wordt het herfst als ik me niet vergis. Storm en regen natuurlijk :-)
Ik ben benieuwd naar je belevenissen.
Groeten Heit