Día de la Reina

Het is me al meerdere keren gevraagd (terwijl het boek met familiefoto’s open op tafel ligt) waarom ik niet eens een typisch Nederlands gerecht kook. Elke keer leg ik uit dat ik niet erg van Hollandse kost houd en dat gerechten als hutspot of boerenkool niet goed bij buitentemperaturen van zo’n 25 graden passen. Daarnaast heb ik geen idee hoe ik hier jus moet maken, dus dan houdt het op.

Iemand attendeerde me er vorige week op dat Koninginnedag eraan stond te komen. Dat bracht me op een idee; ik kan hier misschien wel tompoucen gaan maken! Omdat woensdag de laatste les Spaans was, had ik donderdagochtend mooi de tijd om even te koken. Ik had een recept op de site van de Wereldomroep gevonden, bladerdeeg en andere ingredienten gekocht en was klaar om te gaan koken. Een paar ingrediënten had ik aangepast, zo ging ik de oranjeglazuur maken met behulp van lúcumapoeder (lúcuma is een typisch Peruaanse vrucht met een oranje/roze kleur).

Voordat ik de keuken in zou gaan zocht ik de website met het recept erbij. Tegelijkertijd keek ik naar de concerten op het Museumplein, om in de stemming te komen. Tijdens de wat haperende stream zag ik een link onder de live-beelden staan: “Radio 538 over het drama in Apeldoorn”. Wat?! Het eerste nieuwsartikel dat ik vond vertelde dat een auto tegen een monument in Apeldoorn gereden was en daarbij enkele mensen had geraakt. Het klonk ernstig, maar er moest toch méér aan de hand zijn? In een ander bericht stond dat er 4 of 5 mensen dood waren en dat het een aanslag op de Koninklijke familie was die op dat moment in Apeldoorn op bezoek was. Oh!

Ik bekeek de filmpjes die bij de nieuwsartikelen waren geplaatst. Een gillend publiek, waarna een auto tegen een monument rijdt. Ik ging meer fragmenten zoeken. Chaos op straat, rondvliegende mensen, bloedende mensen, geschrokken Oranje’s, een emotionele Beatrix die het volk een hart onder de riem steekt… Erg heftig. De ingrediënten voor oranjetompoucen heb ik maar weer even in de koelkast gezet.

De rest van de ochtend en middag was ik op zoek naar meer informatie over de toedracht van de aanslag. Ook bekeek ik wat de internationale pers met dit voorval deed. Uiteraard was de aanslag het hoofdnieuws op de site van een Vlaamse krant, maar op de site van het Amerikaanse CNN kon ik het niet makkelijk vinden. Het stond daar sowieso naast een artikel over een aanslag in het Midden-Oosten met meer dan 30 doden. Ik vermoedde dat het auto-ongeluk in Nederland maar klein nieuws was in het buitenland. Ik zat er naast. Het ongeval was het hoofdnieuws op zowel Duitse, Deense als Spaanse krantensites.

Hier in Peru was het echter niet zo doorgedrongen. Op tv was het een dag als alle andere (veel homeshopping, call-tv en soaps) en de beide (Amerikaanse en Spaanstalige) CNN’s hadden het over andere zaken (resp. sport en varkensgriep). Op de site van de Peruaanse krant El Comercio vond ik vooral nieuws over hoe Peru erin was geluisd. Het eerste en enige varkensgriepgeval in heel Zuid-Amerika was namelijk een van Mexico naar Argentinië reizende vrouw die ziek werd aan boord. Onder valse voorwendselen van de piloot mocht het vliegtuig landen in Lima om haar op te laten nemen in het ziekenhuis. Zo werd Peru het enige land in heel Zuid-Amerika waar de griep was geconstateerd. Enkele dagen later bleek de vrouw echter niet besmet te zijn. Uiteindelijk vond ik een klein artikeltje over de aanslag in Nederland op de site; een verkorte versie van het artikel van de Spaanse site. Ik keek nog maar eens naar de horrorfoto's op Nederlandse sites... een raar gevoel.

Zaterdag ben ik alsnog met de tompoucen aan de slag gegaan. Ik ben de hele middag in de keuken aan het prutsen geweest om te eindigen met gebakjes bestaande uit krokant, bolstaand bladerdeeg met daartussen een dun laagje bruinkleurige “slagroom” met bovenop een flinterdun laagje glazuur. Hmm, het zag er niet uit, zo verkoopt HEMA ze niet. Nog maar eens oefenen, dacht ik.

Het was gisteren dan ook een enorme verrassing toen ze wél lekker bleken te zijn :).