Cusco - Puno (1-2 / 9)

Ooit heb ik gezegd dat ik veel foto’s zou nemen tijdens mijn reizen, nou, het zijn er zo’n kleine 2000 geworden. De reis naar het zuidoosten van Peru was helemaal geweldig. Renzo werkt in de reisbranche, zodoende konden we veel dingen voor een gereduceerd tarief doen.

Dit was ons plan:
Dag 1 & 2: Aankomst op het vliegveld van Cusco, daarna naar de Heilige Vallei van Inca’s om daar te overnachten. De eerste twee dagen zouden we doorbrengen in de vallei om daar leuke dingen te bekijken.
Dag 3: ’s ochtends naar Ollantaytambo om van daaruit de trein naar Machu Picchu te pakken. Die nacht doorbrengen in een hotel aldaar.
Dag 4 tot en met 6: in en rond Cusco.
Dag 7 tot en met 9: met een bus naar Puno, aan het Titicacameer. Aan het eind van dag 9 vanuit Juliaca terug naar Lima vliegen.

De dag ervoor – 18 mei

De hele dag opgeruimd zodat het huis in ieder geval schoon is wanneer we weer thuiskomen. Was gedaan, want natuurlijk ligt alles in de wasmand wanneer de koffer ingepakt moet worden. Nieuwe schoenen gekocht. De hele reis is in de bergen, dus het is verstandig om in ieder geval schoenen met goed profiel te hebben. Die heb ik niet. Kleren kopen is niet zo moeilijk in Peru, L’etjes en XL’etjes zijn niet moeilijk te vinden. Met schoenen is dit echter wat anders. Het blijkt dat ik met mijn maat 44 echte clownsvoeten heb: “Sorry, de grootste maat die we hebben is 43”. Uiteindelijk ben ik overigens wel ergens geslaagd


Dag 1 – 19 mei

Om half tien vertrekt onze vlucht. Alles verloopt vlotjes en binnen drie kwartier helt het vliegtuig naar links om ons een mooie blik op de stad te laten werpen en om te kunnen landen op de luchthaven was Cusco.

Enkele dagen voor het vertrek hadden we het al gehoord, maar nu blijkt het toch echt waar te zijn: de irrigeerders zijn boos. Ze zijn tegen een wet en protesteren daarom. Dit protest doen ze door alle wegen in het zuiden van Peru te blokkeren. Niemand kan Cusco in of uit. Het protest zal twee dagen duren, vandaag en morgen; treffen wij het even. We besluiten dag 1 en 2 met met 4 en 5 om te ruilen. Eerst 2 dagen stad, dan Machu Picchu, en daarna de vallei in.

Cusco is compleet anders dan Lima. Er zijn nauwe straatjes, kleine huisjes met schuinlopende daken, dakpannen en de meeste straatjes lijken oud te zijn. Het centrum van de stad is gebouwd op Inca-resten. Toen de Spanjaarden in de 16e eeuw in Peru belandden, vernietigden ze veel inheemse gebouwen. De fundamenten van deze gebouwen gebruikten ze voor hun eigen kathedralen en kerken. In een van deze fundamenten bevindt zich de beroemde twaalf-hoekige steen.

De stad is een grote toeristische trekpleister. Vanuit de hele wereld (maar dan vooral de Verenigde Staten) doen toeristen Cusco aan en daar heeft de lokale bevolking zich prima op aangepast. Zodra je ook maar een voet in de buurt van het Plaza de Armas zet komen mensen op je af. Zo af en toe staan ze werkelijk achter elkaar in rij. Of ik een chullo wil kopen? Beschilderde kalebassen? Kettinkjes? Aardewerk? Cd’s met Peruaanse muziek? Kaartjes voor Machu Picchu? Sigaretten? Massages? Het schijnt dat er meer naar me toe komen wanneer ik mijn camera in de hand heb. Bij een “no gracias” zijn ze overigens weer weg.

We bezoeken de grote kathedralen van de stad. Deze zijn echt immens. Toen de Spanjaarden kwamen bouwden ze de grootste kathedralen in de hoofdstad van het Inca-rijk. Overal schittert het goud aan de immense altaren. De kerken zijn gevuld met beelden. Deze hebben vaak pruiken op en kleding van stof aan. Hierdoor komen de beelden tot leven. Beelden van Jezus aan het kruis zien er erg bloederig en angstaanjagend uit.

Aan het eind van de middag begin ik de bijwerkingen van het gewijzigde reisschema te voelen. Cusco ligt op zo’n 3500 meter hoogte en is daarmee bijna het hoogste punt van onze reis. Omdat je door het vliegtuig te pakken niet geleidelijk aan het hoogteverschil went was het de bedoeling om de eerste dagen in de lager gelegen vallei door te brengen en daar rustig bij te komen. Vanwege de blokkades waren we gedwongen om de hele dag in Cusco te blijven; steegje op, steegje af. Elke stap omhoog is zwaar. Ik voel me misselijk en ook begint wat hoofdpijn door te zetten. Mijn kop coca-thee heeft niet echt geholpen. We gaan terug naar het hotel.

Het hotel is schattig ingericht als een soort boomhuis. Vanuit de kamer heb je een prachtig uitzicht over het centrum van de stad. Het nadeel van dit hotel is je eerst 30 meter omhoog moet lopen voordat je er bent en vervolgens nog twee trappen op moet om bij de kamer aan te komen. Op zeeniveau klinkt dat als gezeur, maar op 3,5 kilometer hoogte is het geoorloofd: alles gaat er zwaar. Bij aankomt bij het hotel ben je al buiten adem. Ik ga even liggen.

Als ik een tijd later wakker word voel ik me al weer wat beter, maar omdat het al laat is besluiten we toch in het hotel te blijven.


Dag 2 – 20 mei

De volgende ochtend worden we al vroeg wakker. Dit is niet alleen omdat we uitkijken naar een nieuwe dag Cusco, maar vooral omdat de bedden in het hotel zo hard zijn als een plank. Daarnaast was het koud. In de hooglanden is het verschil in temperatuur tussen dag en nacht erg groot. Overdag is het zo tegen de 20 graden, terwijl het ’s nachts rond het vriespunt is. Zoals de meeste gebouwen in Peru heeft ook dit hotel enkelglas ramen en geen centrale verwarming. In dit geval helemaal geen verwarming behalve de schoorsteen in de eetruimte. Bibberen.

Ondanks het mooie uitzicht en de leuke inrichting besluiten we het bij één nacht in dit hotelletje te laten. Hopelijk zijn tegen het eind van de middag de wegblokkades opgeheven en kunnen we de stad uit richting de vallei. De treintickets voor dag 3 naar Machu Picchu zijn al enkele weken eerder gekocht. De trein vertrekt ’s ochtends om half zes vanuit Ollantaytambo. Deze plaats ligt in de vallei, dus als we de komende nacht in de vallei door zouden kunnen brengen, zou dat ideaal zijn.

Op deze tweede dag bezoeken we verschillende plaatsen waar we op de eerste dag niet aan toegekomen waren, zoals Coricancha, de zonnetempel van de Inca’s. De 3 meter hoge muren stammen uit de Inca-tijd. Alles daarboven en er omheen is nieuwer; het gebouw werd lange tijd gebruikt als klooster. In de zalen hangen schilderijen met Christelijke thema’s. Ze zijn enkele eeuwen geleden gemaakt in opdracht van de kerk door de lokale bevolking. Uit de schilderijen blijkt de herkomst van de schilders. De geportretteerde Bijbelfiguren hebben vaak rode wangen (door de hoogte) en een typerend uiterlijk zoals in de Andes. Verder komen lokale symbolen voor. Zo is in de kathedraal die we de dag ervoor bezochten te zien hoe Jezus en zijn volgelingen tijdens het laatste avondmaal cavia eten en chicha drinken. Erg grappig en boeiend.

Halverwege de middag besluiten we contact op te nemen met de afdeling van Renzo’s bedrijf in Cusco om te vragen hoe het staat met de wegblokkades. Het valt tegen. De weg wordt pas in de avond vrijgegeven. We gaan terug de stad in en hopen dat we in ieder geval ’s avonds een taxi naar ons verblijf in de vallei kunnen pakken. Vanuit daar is het namelijk veel makkelijker om naar het treinstation in Ollantaytambo te gaan dan vanuit Cusco.

In de stad wordt het snel donker en koud. Om half vijf zakt de zon achter de bergen en zet de avond in. Waar het om vier uur nog lekker warm en zonnig is, is het een uur later kil en koud. Er zet wat wind aan en we besluiten om maar snel een warm café in te duiken want een hotel hebben we immers nog niet. Als vooruitzicht naar morgen bestellen we de “Machu Picchu” cocktail.

Hierna doen we nog een keer navraag op het kantoor in Cusco over de blokkades. Aan het eind van de avond stoppen de irrigeerders, daarna duurt het nog een poosje voordat de weg vrij is. We moeten de nacht in Cusco doorbrengen. Het kantoor in Cusco heeft enkele bedden, daar kunnen we slapen. Nou ja, we hebben in ieder geval een gratis slaapplek met betere bedden dan de betaalde slaapplek van de nacht ervoor.

voor het vervolg, zie:
deel 2 (3-4/9)